Muras, algo más que parques eólicos

Hubo un tiempo en el que Muras aparecía en los periódicos. No en positivo. El nivel de corrupción del gobierno municipal llegó a tal nivel, que todo salió a la luz. Era imposible no verlo. Sabía de la existencia de este pueblo por esas notas en la prensa. Jamás había puesto mis pies en este pueblo y mucho menos hablado con alguien del lugar. No tenía ni idea de nada.

Una de las tardes en Xermade, por las mañanas subíamos a la neveira y realizábamos trabajos de arqueología y restauración, fuimos a Muras y pasamos el día en la piscina municipal. Tuve la oportunidad de conocer un poco ese municipio. El antiguo alcalde, robaba todo el dinero público para sus sucios negocios, dejando sin instalación eléctrica a parte de los vecinos. Sí, así mismo. Hasta hace unos años, cuatro o cinco, había vecinos de Muras que no tenían luz en sus casas. Tenían dinero para pagar, pero no tenían instalación eléctrica pública para que llegase este servicio a sus casas. El alcalde no puso ni un euro para instalar postes eléctricos. Continue reading “Muras, algo más que parques eólicos”

Anuncios

Ruta batar de Folgoso (3 km)

Un día, después de trabajar en el yacimiento arqueológico y un pequeño grupo haber realizado trabajos de antropología, nos llevaron a Folgoso. Allí nos esperaba Antonio, un vecino de Lousada, junto a algunos amigos. Entre ellos, Vicente, que era uno de los responsables de que el campo de trabajo continuase otro año más. Recordaba muchos detalles de la zona, recuerdos de infancia y juventud que ayudaron muchísimo al equipo de antropólogos y arqueólogos. Parece que nadie conoce mejor la neveira y sus alrededores.

IMG_20170705_185644
Por Folgoso

Continue reading “Ruta batar de Folgoso (3 km)”

A casa da Neveira: excavación arqueológica olvidada

Xermade actualmente es un concello olvidado, pero en el pasado fue un punto imprescindible entre Mondoñedo y Ferrol. Pasaba el camino real, uniendo la capital política con el puerto. No es casualidad que se construyese una nevera en este lugar estratégico, era ideal para fabricar el hielo necesario para la conservación de alimentos y así poder comercializarlos en Ferrol. Se cree que la nevera data del Siglo XVI y fue utilizada hasta el XIXContinue reading “A casa da Neveira: excavación arqueológica olvidada”

Xermade (Lugo), un concello olvidado

Gracias a una plaza en un campo de trabajo (enlace para más información), tuve la oportunidad de conocer una comarca de Lugo que desconocía por completo. Terra Chá es una de las zonas de Galiza más despobladas, más tradicional y, por lo tanto, más auténtica. En cada una de sus casas, peculiares por tener tejado de pizarra, se respira hospitalidad y tradición. Humildes en lo que se refiere a recursos económicos, pero con una calidad humana inexistente en las grandes ciudades. Para mí lo mejor de esta experiencia, ha sido conversar con estas personas. Los eternos olvidados por la Historia y la administración. Continue reading “Xermade (Lugo), un concello olvidado”

Estamos fartas de ser asasinadas!

Vou tirar de retranca galega para falar dun tema moi serio:

 Toc, toc…

– Si, quen é?

-Disculpe señor burócrata, somos nós, as mulleres. Temos que falar con vostede. Estamos sendo asasinadas!

-Ah, non, síntoo. Teño moito chollo. Volten outro día, non é algo tan urxente.

DSC_4764.JPG
Compostela, outra vez máis, contra o machismo

Algúns din que a loita contra o patriarcado non é unha prioridade, o que pasa realmente é que non queren dicir que non hai vontade política… Continue reading “Estamos fartas de ser asasinadas!”

Somos o berro das que xa non teñen voz

Onte fun a outra concentración contra a violencia machista, en Compostela. Ano novo (2017), agora ben, continuamos có mesmo escenario: outra muller foi asasinada pola súa parella, nesta ocasión no Carballiño (Ourense). Os veciños diranlle aos medios que era un bo home, que nunca escoitaron ningunha queixa e que están tristes ao coñecer a mala noticia. Todos sabemos que os trapos sucios, lávanse na casa. Até cando os segredos de familia van agochar violacións e outras agresións contra as mulleres? Os discursos baleiros non serven para nada, poucos son os mecanismos reais que permiten intervir no ámbito doméstico-privado. Iso é cousa súa, que se maten entre eles. Se algunha muller denuncia, primeiro enfróntese a un tribunal e un inferno burocrático, despois dase conta de que as leis son insuficientes e non está segura en ningures. Só hai miradas acusadoras. E infelizmente, en numerosas ocasións atopamos os corpos das que non subreviviron ao terrorismo machista. A dobre moral.

fhibcghjr1me7yrcx5fg_thumb_2834

Continue reading “Somos o berro das que xa non teñen voz”

Au pair en galego

5acce-dsc_1523
Londres, outubro de 2015

Cando viaxamos é preciso ter algunha fonte de ingresos, tal e como me dixo un amigo nunca ocasión: ´´as persoas temos a mala costumbre de comer´´. Polo que debemos botarlle imaxinación para xuntar cartos e continuar na ruta. Ao principio eu era a primeira en dicir que realmente facía falta un colchón, ´´cartos na conta por se pasapa algo´´. A verdade é que é conveniente, sería unha falcatruada estar noutro país, querer volver a España por algún motivo e non poder facelo porque estás a velas vir. Si, algo hai que ter.

Hoxe hai alternativas, non fai falla ser millonario para viaxar. Ryanair fixo feliz a unha xeración de europeos, sen esta compañía eu non coñecería Reino Unido ou Rumanía. Sempre é un amigo. Lembro que cando estiven en Arxentina, decembro do 2014, na miña primeira viaxe como mochilera e soa; coñecín xente fantástica. Eles si eran uns expertos: facían malabares, pintaban, vendían comida… Fixéronme ver un mundo de posibilidades. O caso é que sei economizar os meus cartos e estiro o meu presuposto ao máximo e vivo có mínimo, aprendín despois de ser estudante becada. O único que me faltaba era conseguir o meu propio diñeiro, un empleo informar e algo que me gustase. Continue reading “Au pair en galego”

Au pair world (galego)

2903c-captura2bde2bpantalla2b2015-10-062ba2blas2b11-48-23
A petición popular escribín moi rápido unha nova entrada. A través de Facebook e este blog, chegáronme mensaxes de rapazas e rapaces que queren mergullarse neste mundo. Benvidos e grazas por ler o meu post anterior: Qué é ser au pair? Estou moi contenta de meter a máis xente nisto, unha vez que empezas a viaxar xa non queres parar. Pois ben, antes de nada aclaro o seguinte: GAÑEI CARTOS. O que quere dicir que non paguei a ningunha exencia pois hai medios na rede para lograr unha boa familia e traballar como au pair. Se che interesa esta información, invítote a seguir lendo.

Continue reading “Au pair world (galego)”

Quen é Laura?

10482062_10204171188148974_8019652428693835838_o
Uyuni, Bolivia

Laura non é máis que unha rapaza con moitas inquietudes e gañas de patear o mundo. Esa é a razón pola que se animou a escribir un blog chamado: Sen Enderezo, facendo honra a súa lingua materna que é o galego. Significa que non ten unha vivenda fixa, pois nos últimos anos mudou moitas veces de casa. A monotonía non é algo que busque esta xoven socióloga.

Pero comecemos polo principio. Laura é froito da colleita de 1994, xullo. Dende temprana idade soñou con visitar países que estaban moi lonxe e gustáballe a idea de mesturarse con outras culturas. Na escola sempre se xuntaba con rapaces estranxeiros, sen importar o seu luhar de procedencia. Aos cinco anos díxolle a súa nai que quería marchar para África, imaxino que vería algún documental na 2. Nembargantes, tampouco descartaba a idea de emigrar a Arxentina, ao igual que fixeran os seus avós e outros galegos. Continue reading “Quen é Laura?”