Estamos fartas de ser asasinadas!

Vou tirar de retranca galega para falar dun tema moi serio:

 Toc, toc…

– Si, quen é?

-Disculpe señor burócrata, somos nós, as mulleres. Temos que falar con vostede. Estamos sendo asasinadas!

-Ah, non, síntoo. Teño moito chollo. Volten outro día, non é algo tan urxente.

DSC_4764.JPG
Compostela, outra vez máis, contra o machismo

Algúns din que a loita contra o patriarcado non é unha prioridade, o que pasa realmente é que non queren dicir que non hai vontade política… Continue reading “Estamos fartas de ser asasinadas!”

Somos o berro das que xa non teñen voz

Onte fun a outra concentración contra a violencia machista, en Compostela. Ano novo (2017), agora ben, continuamos có mesmo escenario: outra muller foi asasinada pola súa parella, nesta ocasión no Carballiño (Ourense). Os veciños diranlle aos medios que era un bo home, que nunca escoitaron ningunha queixa e que están tristes ao coñecer a mala noticia. Todos sabemos que os trapos sucios, lávanse na casa. Até cando os segredos de familia van agochar violacións e outras agresións contra as mulleres? Os discursos baleiros non serven para nada, poucos son os mecanismos reais que permiten intervir no ámbito doméstico-privado. Iso é cousa súa, que se maten entre eles. Se algunha muller denuncia, primeiro enfróntese a un tribunal e un inferno burocrático, despois dase conta de que as leis son insuficientes e non está segura en ningures. Só hai miradas acusadoras. E infelizmente, en numerosas ocasións atopamos os corpos das que non subreviviron ao terrorismo machista. A dobre moral.

fhibcghjr1me7yrcx5fg_thumb_2834

Continue reading “Somos o berro das que xa non teñen voz”

Au pair en galego

5acce-dsc_1523
Londres, outubro de 2015

Cando viaxamos é preciso ter algunha fonte de ingresos, tal e como me dixo un amigo nunca ocasión: ´´as persoas temos a mala costumbre de comer´´. Polo que debemos botarlle imaxinación para xuntar cartos e continuar na ruta. Ao principio eu era a primeira en dicir que realmente facía falta un colchón, ´´cartos na conta por se pasapa algo´´. A verdade é que é conveniente, sería unha falcatruada estar noutro país, querer volver a España por algún motivo e non poder facelo porque estás a velas vir. Si, algo hai que ter.

Hoxe hai alternativas, non fai falla ser millonario para viaxar. Ryanair fixo feliz a unha xeración de europeos, sen esta compañía eu non coñecería Reino Unido ou Rumanía. Sempre é un amigo. Lembro que cando estiven en Arxentina, decembro do 2014, na miña primeira viaxe como mochilera e soa; coñecín xente fantástica. Eles si eran uns expertos: facían malabares, pintaban, vendían comida… Fixéronme ver un mundo de posibilidades. O caso é que sei economizar os meus cartos e estiro o meu presuposto ao máximo e vivo có mínimo, aprendín despois de ser estudante becada. O único que me faltaba era conseguir o meu propio diñeiro, un empleo informar e algo que me gustase. Continue reading “Au pair en galego”

Au pair world (galego)

2903c-captura2bde2bpantalla2b2015-10-062ba2blas2b11-48-23
A petición popular escribín moi rápido unha nova entrada. A través de Facebook e este blog, chegáronme mensaxes de rapazas e rapaces que queren mergullarse neste mundo. Benvidos e grazas por ler o meu post anterior: Qué é ser au pair? Estou moi contenta de meter a máis xente nisto, unha vez que empezas a viaxar xa non queres parar. Pois ben, antes de nada aclaro o seguinte: GAÑEI CARTOS. O que quere dicir que non paguei a ningunha exencia pois hai medios na rede para lograr unha boa familia e traballar como au pair. Se che interesa esta información, invítote a seguir lendo.

Continue reading “Au pair world (galego)”

Quen é Laura?

10482062_10204171188148974_8019652428693835838_o
Uyuni, Bolivia

Laura non é máis que unha rapaza con moitas inquietudes e gañas de patear o mundo. Esa é a razón pola que se animou a escribir un blog chamado: Sen Enderezo, facendo honra a súa lingua materna que é o galego. Significa que non ten unha vivenda fixa, pois nos últimos anos mudou moitas veces de casa. A monotonía non é algo que busque esta xoven socióloga.

Pero comecemos polo principio. Laura é froito da colleita de 1994, xullo. Dende temprana idade soñou con visitar países que estaban moi lonxe e gustáballe a idea de mesturarse con outras culturas. Na escola sempre se xuntaba con rapaces estranxeiros, sen importar o seu luhar de procedencia. Aos cinco anos díxolle a súa nai que quería marchar para África, imaxino que vería algún documental na 2. Nembargantes, tampouco descartaba a idea de emigrar a Arxentina, ao igual que fixeran os seus avós e outros galegos. Continue reading “Quen é Laura?”